TECHNIEK





Fotografie als hobby.



Fotografie heeft al heel lang mijn aandacht. Toen ik 16 of misschien net 17 jaar oud was, kocht mijn drie jaar oudere broer zijn eerste camera. Dat wilde ik ook. Na flink sparen van wat ik verdiende met mijn krantenwijk, en als zaterdag hulp op de kartonfabriek waar mijn vader werkte, kocht ik een half jaar later mijn eerste camera; een Asahi Pentax type MV 1 spiegelreflex Deze camera heb ik heel lang gehad, hiermee is het allemaal begonnen. Ik ging veel samen met een broer van mijn vader op pad en samen maakten we veel foto's. Voornamelijk landschaps-, en natuurfotografie




Het nadeel was dat je de sluitertijd niet kon instellen. Je koos een passend diafragma en de sluitertijd werd vervolgens automatisch gekozen. Zoals op de AV stand van de huidige camera's. In het verleden heb ik veel dia's gemaakt, wat overigens de meeste amateurs deden, omdat dat veel voordeliger was dan steeds je rolletjes laten afdrukken. In 2001 heb ik een digitale Compact camera gekocht. Ik koos destijds voor de Sony P 52 3.2 megapixel




Met deze camera heb ik tienduizenden plaatjes geschoten, het maakte ineens niet meer uit wat je deed. Alles was goed, je kon immers de foto's die je maakte met de zelfde snelheid weer van je camera verwijderen en opnieuw maken. Geweldig, nu kon je alles proberen, alles fotograferen. Toch miste ik mijn spiegelreflex-camera. Daarmee kon je immers wisselen van lens. De optische zoom van mijn compact-camera, ging niet ver genoeg, en de digitale zoom functie vond ik al gauw onvoldoende van kwaliteit.




Het werd 2003, de digitale spiegelreflex-camera's werden betaalbaar voor de hobbyist. Na lang wikken en wegen besloot ik om een Canon EOS 300d aan te schaffen. Al gauw werd de uitrusting uitgebreid met een tweetal extra lenzen. (18-55 mm, 28-90 mm en een 75-300 mm lens) Nu kon ik pas leuke foto's maken. Alles wat voor de lens kwam werd vastgelegd. Tijdens een vakantie kwam (en kom) ik rustig met 1500 foto's thuis waar ik nog weken lang mee bezig kan zijn. Foto's werden beter, ik ging uitsnedes maken en begon betere composities te maken en belangrijker nog; te herkennen. Deze camera had al 6 megapixel. Vergrotingen werden mogelijk. De digitale revolutie in cameraland was begonnen. De pixelrace werd het nieuwe toverwoord. Na drie jaar en ongeveer 30.000 foto's verder besloot ik deze camera te verkopen.




De EOS 350d was het logische gevolg. een betere sensor, meer pixels, sneller, beter, en ga zo maar door. aan deze camera heb ik heel veel plezier beleefd. Hiermee heb ik naar schatting zo'n 15.000 foto's gemaakt. Met deze camera begon ik steeds meer de M-stand op te zoeken. Ik wilde zelf bepalen hoe mijn foto's er uit kwamen te zien. Ik wilde minder aan de camera overlaten en spelen met de mogelijkheden. Dan gaan er opeens weer veel foto's de mist in, je vergeet de camera terug te zetten na een extreme instelling en ga zo maar door. Als je eenmaal gewend bent om alles handmatig in te stellen, geeft dit wel veel meer mogelijkheden in moeilijke situaties. De camera meet niet alles wat er door de lens komt, ze maakt keuzes. Wanneer je op die keuzes invloed wilt hebben, zul je zelf moeten kiezen. Dan wordt het pas echt leuk, er blijkt ineens nog veel meer mogelijk.




In de zomer van 2007 ben ik overgestapt naar een serie van een hoger niveau. Je wilt steeds meer, en daarop is uiteindelijk ook de camera van invloed. De 350D werd verkocht via Marktplaats, en ik heb een Canon 30D aan kunnen schaffen. Werkelijk een fantastische camera. Deze heb ik nog steeds en maak er leuke foto's mee. Op deze site vindt u daarvan vele voorbeelden.